Podczas pogrzebu młodej dziewczyny czterech mężczyzn nie było w stanie podnieść trumny, więc matka zażądała, aby ją otworzyć 
Pogoda tego dnia odpowiadała nastrojowi: szare niebo, wilgotne powietrze i lekki wiatr poruszający drzewami na cmentarzu. Wszystko wydawało się normalne — aż do momentu, gdy ośmiu mężczyzn musiało podnieść trumnę.
Trumna wyglądała luksusowo — ciemne, wypolerowane drewno i ciężkie uchwyty. W środku spoczywała młoda dziewczyna. Jej śmierć wstrząsnęła wszystkimi, którzy ją znali: była piękna, inteligentna i życzliwa.
Miała zaledwie 22 lata. Oficjalnie był to wypadek, ale krążyło wiele plotek. Niektórzy mówili, że widzieli ją płaczącą dzień wcześniej, inni że komuś groziła. Nikt nie wiedział na pewno. Rodzina nalegała na szybki pogrzeb.
Gdy nadszedł moment opuszczenia trumny do grobu, mężczyźni chwycili uchwyty — i nagle…
— Raz, dwa, trzy!
Trumna ledwo się poruszyła. — Jeszcze raz! — powiedzieli. — Raz, dwa, trzy!
Wysiłek nic nie dał. Jakby była wypełniona kamieniami.
— Co jest…? — wyszeptał jeden z niosących. — Waży jak trzy osoby!
Zapadła cisza.
— To nie jest normalne…
— Czy to się już zdarzyło?
— Nigdy.
Jeden z pracowników zakładu pogrzebowego powiedział cicho:
— Niosłem wiele trumien. Ale tak ciężkiej jeszcze nie. Nie powinna taka być.
Wtedy matka podeszła, ubrana na czarno, z zimną i złamaną twarzą.
— Otwórzcie ją — powiedziała stanowczo.
— Jesteś pewna?
— Powiedziałam: otwórzcie.
Posłuchali i otworzyli wieko…
To, co zobaczyli w środku, zmroziło wszystkich ze strachu 
Młoda dziewczyna spoczywała spokojnie — w jasnej sukni, z kwiatami w dłoniach. Jej twarz była spokojna. Wszystko było tak, jak powinno. Ale ściany trumny od środka były wyższe niż zwykle. Pod cienkim przykryciem znajdowało się podwyższenie. Jeden z mężczyzn delikatnie uniósł wewnętrzną wyściółkę. W tej chwili wszyscy się cofnęli.
W środku, w ukrytym schowku, owinięty w czarny plastik… znajdowało się ciało. Mężczyzna. Na oko w średnim wieku, z tatuażem na szyi i śladami czegoś. Jego twarz była blada, z oznakami rozkładu, ale rysy pozostawały rozpoznawalne. Unosił się silny, chemiczny zapach.
Jeden z pracowników zakładu pogrzebowego cofnął się:
— Boże… tam jest… ciało!
— To już nie „podwójne dno”. To… zbrodnia — wyszeptał ktoś.
Matka dziewczyny opuściła głowę.
— Nie wiem, kim on jest. Nie powinno go tam być…
Pracownicy pobledli.
Podczas pogrzebu młodej dziewczyny czterech mężczyzn nie mogło podnieść trumny, a matka zażądała jej otwarcia.
— To niemożliwe. Otrzymaliśmy ciało prawidłowo zapieczętowane. Wszystko było zamknięte…
— Kto zorganizował dostawę trumny? — zapytał ostro jeden z mężczyzn.
— Prywatna firma. Przez pośrednika. Zamówienie przyszło elektronicznie. Płatność była w całości gotówką.
Cisza.
Ktoś wyjął telefon i zaczął dzwonić na policję.
Później na komisariacie стало jasne: mężczyzna w trumnie był byłym księgowym firmy budowlanej, który zniknął kilka dni wcześniej.
Firma była objęta śledztwem w sprawie defraudacji, prania pieniędzy i fikcyjnych kontraktów. Według źródeł przygotowywał dokumenty dla prokuratury. Potem zniknął.
Śledztwo wykazało, że fałszywa firma pogrzebowa, utworzona na podstawie fałszywych dokumentów, otrzymała zlecenie na „techniczną dostawę” zapieczętowanej trumny.
Dziewczyna została rzeczywiście pochowana — tak. Ale pod nią, wykorzystując jej pogrzeb, ukryto ciało mężczyzny, który mógł być kluczowym świadkiem.
Pozostawiono tylko jeden ślad — na plastikowym opakowaniu drugiego ciała znajdował się częściowy odcisk rękawiczki. To wystarczyło, by rozpocząć śledztwo.
Matka do końca utrzymywała, że nic nie wiedziała. I łatwo było w to uwierzyć — sama nie otrząsnęła się jeszcze po śmierci córki.
Ale ktoś wykorzystał ten żal, to zamieszanie… i uznał, że najlepszym miejscem na ukrycie dowodów jest grób, pod innym ciałem.
